U bent hier

Digitale driedimensionale fotogrammetrie

Fotogrammetrie is techniek waarbij meerdere foto’s met elkaar worden gecombineerd, om zo een driedimensionale reconstructie te maken van een object, locatie of landschap. Deze methode is al sinds het midden van de 19e eeuw in ontwikkeling. In de beginfase vooral om het landschap in kaart te brengen, eerst vanaf de grond, later vanuit ballonnen en vliegtuigen met stereofotografie. Deze foto’s moesten handmatig aan elkaar worden geplakt of worden overgetrokken met speciale plotters. De komst van computers en digitale foto’s versnelde het proces, niet alleen van fotograferen, maar ook van het combineren. Desondanks waren er nog steeds speciaal gekalibreerde camera’s nodig en moesten foto’s op een specifieke manier genomen worden en handmatig met elkaar worden vergeleken. Pas recentelijk zijn de computers en benodigde software dusdanig ontwikkeld, dat van opnamen gemaakt met standaard camera’s relatief snel een accuraat driedimensionaal model kan worden gemaakt. Dat maakt dat deze techniek nu ook in de praktijk bruikbaar is bij archeologisch onderzoek onderwater.

De meest gebruikte software is Agisoft Photoscan. Deze kan uit foto’s automatisch punten herkennen, en plaatst vervolgens deze punten op de juiste plek. Op die manier wordt er een nauwkeurige driedimensionaal beeld gereconstrueerd.

Omdat het teveel tijd kost om onder water de benodigde foto’s te maken van een object, wordt er in plaats daarvan gekozen om deze te filmen. Stills uit deze filmopnamen worden vervolgens gebruikt voor de digitale reconstructie.

Meestal wordt de volgende werkwijze gehanteerd:

Allereerst is het belangrijk dat het in kaart te brengen object (of wrak) goed zichtbaar is. Dit betekend dat het zo vrij mogelijk moet zijn van aangroeiing of los sediment.

  1. Nadat het object is schoongemaakt wordt het gefilmd. 
  2. Na het filmen wordt gekeken of de beelden goed genoeg zijn voor verwerking. Onscherpe stills worden verwijderd.
  3. Daarna worden de stills uit de film in verschillende stappen verwerkt tot een driedimensionale reconstructie.
  4. Tot slot kan het resultaat worden gepubliceerd. Dit kan een 2D aanzicht zijn van een wrak, of online als 3D model. Hiervoor is meestal wel extra software nodig.

Meer informatie:

Bekijk PDF-artikel>

Reacties